close
تبلیغات در اینترنت
اثبات ولایت امام علی (علیه السلام)

درباره وبلاگ

مطالب پربازديد
نظرسنجي
طراحی قالب وبلاگ را چگونه ارزیابی می‌کنید؟






آمار بازديد
افراد آنلاين : 1
بازديد امروز: 30
بازديد ديروز: 17
بازديد هفته: 75
بازديد ماه: 229
بازديد سال: 2,837
بازديد کل: 21,085
خبرنامه
 ايميل خود را وارد کنيد:

امکانات
آيه قرآن ـــــــــــــــــــــــــــــــــ سوره قرآن ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
log
ـــــــــــــــــــــــــــــــــ مهدويت امام زمان (عج) ـــــــــــــــــــــــــــــــــ ذکر روزهاي هفته

آيه اكمال‌

 

اشاره

از جمله آياتي كه دلالت بر امامت و ولايت حضرت علي‌عليه السلام دارد و مي‌تواند پشتوانه بسيار محكمي براي حديث «غدير» در افاده معناي ولايت و امامت باشد، آيه معروف به «اكمال» است. خداوند متعال مي‌فرمايد: {أَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي وَ رَضيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ ديناً}؛(550) «امروز دين شما را كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان آيين شما پذيرفتم.»
در ذيل آيه روايات بسياري از فريقين وارد شده كه آيه در شأن امير المؤمنين‌عليه السلام وارد شده است. اينك به بحث و بررسي درباره آن مي‌پردازيم.

براي مشاهده مطلب به صورت کامل به ادامه مطلب مراجعه کنيد

آيه تبليغ‌

 

اشاره

از آياتي كه مي‌توان در باب امامت خاصه اميرالمؤمنين علي بن ابي طالب‌عليه السلام به آن استشهاد كرد آيه معروف به «تبليغ» است. خداوند متعال مي‌فرمايد: {يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرينَ ؛(471) «اي رسول! آن چه از پروردگارت بر تو نازل شده ابلاغ كن و اگر چنين نكني رسالت پروردگارت را نرسانده‌اي و خدا تو را از مردم حفظ خواهد كرد. خداوند گروه كافران را هدايت نمي‌كند.»
مفسران و متكلمان شيعه، اين آيه را درباره ابلاغ ولايت و امامت و خلافت امام علي‌عليه السلام مي‌دانند و در اين قول متّفق‌اند.اينك براي بررسي مطلب آيه را مورد بحث و تحليل قرار مي‌دهيم.

براي مشاهده مطلب به صورت کامل به ادامه مطلب مراجعه کنيد

ضرورت تعيين جانشين براي پيامبرصلي الله عليه وآله‌

 

توضيح‌

گروهي از اهل سنت معتقدند كه پيامبرصلي الله عليه وآله براي بعد از خود كسي را به عنوان خليفه معين نكرده و امر خلافت را به مردم واگذار نموده است. گروهي ديگر مي‌گويند: پيامبر، ابوبكر را به عنوان جانشين خود معين كرده است، ولي شيعه اماميه معتقد است كه پيامبرصلي الله عليه وآله خليفه و جانشين بعد از خود را معرفي كرده است. ما در اين بحث اين موضوع را بررسي كرده و ضرورت تعيين جانشين بعد از پيامبرصلي الله عليه وآله را به اثبات خواهيم رساند:

براي مشاهده مطلب به صورت کامل به ادامه مطلب مراجعه کنيد

برتري امام علي‌عليه السلام بر ساير صحابه‌

 

توضيح‌

از جمله شرايط متكلمان براي امامت امام، اين است كه بايد افضل اهل زمانش باشد. خداوند متعال مي‌فرمايد: {أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَي الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلاَّ أَنْ يُهْدي فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ؛(102) «آيا آن كه خلق را به راه حقّ رهبري مي‌كند سزاوارتر به پيروي است يا آن كه نمي‌كند مگر آن كه خود هدايت شود. پس شما مشركان را چه شده [كه اين قدر بي خرد و نادانيد] و چگونه چنين قضاوت باطل مي‌كنيد؟.»


براي مشاهده مطلب به صورت کامل به ادامه مطلب مراجعه کنيد

فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنفُسَنَا وَأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ ﴿آل‌عمران: ٦١﴾

هرگاه بعد از علم و دانشی که (در باره مسیح) به تو رسیده، (باز) کسانی با تو به محاجّه و ستیز برخیزند، به آنها بگو: «بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود؛ آنگاه مباهله کنیم؛ و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.

 


یكى از ادلّه قوى و متقن قرآنى بر امامت و خلافت حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام، آيه شريفه مباهله است. در اين آيه خداى تعالى به پيامبرش دستور مى دهد كه مجادله كنندگان با حق را به مباهله فراخواند تا هر دو گروه به همراه فرزندان، زنان و كسانى كه به منزله نفس و جان هستند در اين امر شركت كنند. خداى تعالى خطاب به رسول خويش مى فرمايد:

إِنَّ مَثَلَ عِيسَى عِنْدَ اللهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرَاب ثُمَّ قَالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ(59) الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلاَ تَكُنْ مِنْ الْمُمْتَرِينَ (60) َمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنْ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ (61) إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَمَا مِنْ إِلَه إِلاَّ اللهُ وَإِنَّ اللهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (62) فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ(63)

سوره آل عمران

همانا مَثل عيسى نزد خدا هم چون مَثل آدم است كه او را از خاك آفريد، سپس به او فرمود باش، پس موجود شد. حق از جانب پروردگار تو است، از اين رو از دودلان مباش. پس هر كسى درباره او ]عيسى[ بعد از آن كه بر تو ]به واسطه وحى[ علم و آگاهى آمد مجادله كند، بگو: بياييد ما پسرانمان را و شما پسرانتان، و ما زنانمان را و شما زنانتان را، و ما نفوسمان را و شما نفوستان را دعوت كنيم. سپس يكديگر را نفرين نماييم، آن گاه لعنت خدا را بر دروغ گويان قرار دهيم. همانا اين از داستان هاى حق است و خدايى جز الله نيست و او شكست ناپذير و داناست; پس اگر از حق روى بگردانند [بدانند] كه همانا خداوند به حال مفسدان آگاه است.

رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم پيرو اين دستور الهى، به همراه حسنين عليهماالسلام ـ به عنوان فرزندان ـ و صديقه طاهر عليها السلام ـ به عنوان زنان ـ و حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام ـ به عنوان نفس خويش ـ براى مباهله با مسيحيان نجران خارج شدند; اما مسيحيان كه از راستى ادعاى پيامبر اكرم صلّى الله عليه وآله وسلّم آگاه بودند، با ديدن اين صحنه بر يقين آن ها افزوده شد و به خاطر ترس از هلاكت، حاضر به شركت در مباهله نشدند. از اين رو روز مباهله روز گرانقدر و عظيم الشأنى است كه مشتمل بر كرامات و نشانه هاى الاهى است.

در اين روز خداوند سبحان براى نخستين بار باب مباهله را بر پيامبر و اهل بيتش صلوات الله عليه و عليهم گشود تا به هنگام انكار دلايل روشن از سوى منكران، با مباهله، حق و باطل را از هم جدا سازند.

روز مباهله نخستين روز تجلّى عزت مندى خدا و رسول او در مقابل اهل كتاب است. خداوند در اين روز نصرانيان را با داخل ساختن در تحت حاكميت رسول خويش و الزام آنان به پرداخت جزيه، طعم ذلت و خوارىِ حاصل از استكبار و عناد را به آنان چشاند.

خداى سبحان در اين روز گوشه اى از قوّت الاهى و قدرت نبوى را به منكران دلايل عقلى و معجزات پيامبر اكرم صلّى الله عليه وآله وسلّم نشان داد.

در اين روز آفتاب حقيقت، جهت تصديق آخرين فرستاده خدا حضرت محمّد مصطفى صلّى الله عليه وآله وسلّم پرتوافشانى كرد و ميان دشمنان و اعتماد كنندگان به حضرتش جدايى افكند.

در روز مباهله، رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم اختصاص بلند مرتبگى به اهل بيتش عليهم السلام را آشكار ساخت.

در اين روز خداوند از اين حقيقت پرده برداشت كه حسنين عليهما السلام ـ با وجود خردسالى ـ براى مباهله سزاوارتر از صحابه رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم هستند.

 

 

 

برای مشاهده مطلب به صورت کامل به ادامه مطلب مراجعه کنید

قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿الشورى: ٢٣﴾

بگو: «من هیچ پاداشی از شما بر رسالتم درخواست نمی‌کنم جز دوست‌داشتن نزدیکانم [= اهل بیتم‌]؛ و هر کس کار نیکی انجام دهد، بر نیکی‌اش می‌افزاییم؛ چرا که خداوند آمرزنده و سپاسگزار است.

قُلْ مَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ﴿سبإ: ٤٧﴾

بگو: «هر اجر و پاداشی از شما خواسته‌ام برای خود شماست؛ اجر من تنها بر خداوند است، و او بر همه چیز گواه است!»

 

قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَن شَاءَ أَن يَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا ﴿الفرقان: ٥٧﴾

بگو: «من در برابر آن (ابلاغ آیین خدا) هیچ گونه پاداشی از شما نمی‌طلبم؛ مگر کسی که بخواهد راهی بسوی پروردگارش برگزیند (این پاداش من است.)»


طبق آیات مذکور، خداوند متعال به پیامبر صل الله علیه و آله و سلم دستور داده که بگوید در قبال 23 سال رسالت هیچ اجر و پاداشی جز مودت به نزدیکان نمیخواهد؛

 

برای مشاهده مطلب به صورت کامل به ادامه مطلب مراجعه کنید

وَاجْعَل لِّي وَزِيرًا مِّنْ أَهْلِي(29)

و وزیری از خاندانم برای من قرار ده... 

هَارُونَ أَخِي(30)

برادرم هارون را! 

اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي(31)

با او پشتم را محکم کن؛ 

وَأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي(32)

و او را در کارم شریک ساز؛ 

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًا(33)

تا تو را بسیار تسبیح گوییم؛ 

وَنَذْكُرَكَ كَثِيرًا(34)

و تو را بسیار یاد کنیم؛ 

إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرًا(35)

چرا که تو همیشه از حال ما آگاه بوده‌ای!» 

قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَا مُوسَى(36)

فرمود: «ای موسی! آنچه را خواستی به تو داده شد!   

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرَى(37)

و ما بار دیگر تو را مشمول نعمت خود ساختیم... 

سوره طه

 

وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ۚ وَقَالَ مُوسَى لِأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ(142) 

و ما با موسی، سی شب وعده گذاشتیم؛ سپس آن را با ده شب (دیگر) تکمیل نمودیم؛ به این ترتیب، میعاد پروردگارش (با او)، چهل شب تمام شد. و موسی به برادرش هارون گفت: «جانشین من در میان قومم باش. و (آنها) را اصلاح کن! و از روش مفسدان، پیروی منما!» 

سوره اعراف

 

« أَنْتَ منی بِمَنْزِلِهِ هَارُونَ مِنْ موسی الَّا انْهَ لَا نبی مِنْ بعدی»

 

برای مشاهده مطلب به صورت کامل به ادامه مطلب مراجعه کنید

إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا ﴿الأحزاب: ٣٣﴾

 

روزی پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در خانه استراحت می کردند که دختر ایشان ، حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) وارد شدند. پیامبر ایشان را به کنار خود فرا خواندند و بعد از ایشان به ترتیب امام علی (علیه السلام) ، امام حسن (علیه السلام) ، امام حسین (علیه السلام) آمدند و پیامبر آنان را نیز نزد خود نشاندند سپس برای آنان دعا کردند و فرمودند:

«خدایا! اینان اهل بیت من هستند ، آن ها را از هر پلیدی و ناپاکی حفظ کن.»

 

برای مشاهده مطلب به صورت کامل به ادامه مطلب مراجعه کنید